Surah رحمن

فارسى Translation78 Aya count
This page contains the Arabic text, audio recitation, and فارسى translation of Surah رحمن.
ٱلرَّحۡمَـٰنُ ﴿١﴾
[الله] رحمان(1)
Tafseer:
عَلَّمَ ٱلۡقُرۡءَانَ ﴿٢﴾
قرآن را آموزش داد؛(2)
Tafseer:
خَلَقَ ٱلۡإِنسَـٰنَ ﴿٣﴾
انسان را آفرید؛(3)
Tafseer:
عَلَّمَهُ ٱلۡبَیَانَ ﴿٤﴾
[و] به او سخن‌گفتن آموخت.(4)
Tafseer:
ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ بِحُسۡبَانࣲ ﴿٥﴾
خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛(5)
Tafseer:
وَٱلنَّجۡمُ وَٱلشَّجَرُ یَسۡجُدَانِ ﴿٦﴾
و گیاه و درخت [برایش] سجده می‌کنند.(6)
Tafseer:
وَٱلسَّمَاۤءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلۡمِیزَانَ ﴿٧﴾
و آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.(7)
Tafseer:
أَلَّا تَطۡغَوۡاْ فِی ٱلۡمِیزَانِ ﴿٨﴾
[ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛(8)
Tafseer:
وَأَقِیمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِیزَانَ ﴿٩﴾
و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش [چیزی] مکاهید [و کم‌فروشی نکنید].(9)
Tafseer:
وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ﴿١٠﴾
و زمین را براى [زندگى] انسان‌ها مقرر داشت،(10)
Tafseer:
فِیهَا فَـٰكِهَةࣱ وَٱلنَّخۡلُ ذَاتُ ٱلۡأَكۡمَامِ ﴿١١﴾
که [انواع] میوه‌ها و نخل‌های خوشه‌دار در آن است.(11)
Tafseer:
وَٱلۡحَبُّ ذُو ٱلۡعَصۡفِ وَٱلرَّیۡحَانُ ﴿١٢﴾
و [همچنین] حبوباتِ برگ‌دار و گیاهانِ خوشبو؛(12)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٣﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(13)
Tafseer:
خَلَقَ ٱلۡإِنسَـٰنَ مِن صَلۡصَـٰلࣲ كَٱلۡفَخَّارِ ﴿١٤﴾
او انسان را از گِل خشکی همچون سفال آفرید؛(14)
Tafseer:
وَخَلَقَ ٱلۡجَاۤنَّ مِن مَّارِجࣲ مِّن نَّارࣲ ﴿١٥﴾
و جن را از شعله‌ای از آتش خلق کرد؛(15)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٦﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(16)
Tafseer:
رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقَیۡنِ وَرَبُّ ٱلۡمَغۡرِبَیۡنِ ﴿١٧﴾
[او] پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌هاست؛(17)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٨﴾
پس [ای گروه انس و جن] کدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟(18)
Tafseer:
مَرَجَ ٱلۡبَحۡرَیۡنِ یَلۡتَقِیَانِ ﴿١٩﴾
او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛(19)
Tafseer:
بَیۡنَهُمَا بَرۡزَخࣱ لَّا یَبۡغِیَانِ ﴿٢٠﴾
[در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمی‌آمیزند؛(20)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢١﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(21)
Tafseer:
یَخۡرُجُ مِنۡهُمَا ٱللُّؤۡلُؤُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ﴿٢٢﴾
از آن دو [دریا] مروارید و مرجان به دست می‌آید؛(22)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٣﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(23)
Tafseer:
وَلَهُ ٱلۡجَوَارِ ٱلۡمُنشَـَٔاتُ فِی ٱلۡبَحۡرِ كَٱلۡأَعۡلَـٰمِ ﴿٢٤﴾
کشتی‌های كوه‌پیكرِ بادبان‌برافراشته [و جاری] در دریا برای اوست؛(24)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٥﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(25)
Tafseer:
كُلُّ مَنۡ عَلَیۡهَا فَانࣲ ﴿٢٦﴾
هر چه روی زمین وجود دارد، فناپذیر است(26)
Tafseer:
وَیَبۡقَىٰ وَجۡهُ رَبِّكَ ذُو ٱلۡجَلَـٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ﴿٢٧﴾
و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛(27)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٨﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(28)
Tafseer:
یَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِی ٱلسَّمَـٰوَ ٰ⁠تِ وَٱلۡأَرۡضِۚ كُلَّ یَوۡمٍ هُوَ فِی شَأۡنࣲ ﴿٢٩﴾
[تمام] کسانی که در آسمان‌ها و زمین هستند از او درخواستِ نیاز می‌کنند و او هر روز [و هر لحظه] در کاری است؛(29)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٠﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(30)
Tafseer:
سَنَفۡرُغُ لَكُمۡ أَیُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿٣١﴾
ای گروه جن و انس، به زودی به حساب شما می‌پردازیم؛(31)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٢﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(32)
Tafseer:
یَـٰمَعۡشَرَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ إِنِ ٱسۡتَطَعۡتُمۡ أَن تَنفُذُواْ مِنۡ أَقۡطَارِ ٱلسَّمَـٰوَ ٰ⁠تِ وَٱلۡأَرۡضِ فَٱنفُذُواْۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلۡطَـٰنࣲ ﴿٣٣﴾
ای گروه جن و انس، اگر مى‌توانید از كرانه‌هاى آسمان و زمین گذر كنید [تا از مجازات الهی برهید]، پس بگذرید؛ قادر [به این کار] نخواهید بود، مگر با قدرت [و بَیّنه فراوان که شما آن را ندارید]؛(33)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٤﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(34)
Tafseer:
یُرۡسَلُ عَلَیۡكُمَا شُوَاظࣱ مِّن نَّارࣲ وَنُحَاسࣱ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾
شراره‌اى از آتش و مِس گداخته بر شما باریده مى‌شود كه [در برابر آن] قادر به دفاع [از خود] نیستید؛(35)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٦﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(36)
Tafseer:
فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَاۤءُ فَكَانَتۡ وَرۡدَةࣰ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾
آنگاه كه آسمان بشكافد و همچون روغن گداخته، سرخ‌فام گردد [قیامت آغاز خواهد شد].(37)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٨﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(38)
Tafseer:
فَیَوۡمَىِٕذࣲ لَّا یُسۡـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦۤ إِنسࣱ وَلَا جَاۤنࣱّ ﴿٣٩﴾
آن روز، [به علت روشن‌بودن همۀ امور،] از انس و جن [دربارۀ گناهانشان] سؤال نخواهد شد؛(39)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٠﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(40)
Tafseer:
یُعۡرَفُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ بِسِیمَـٰهُمۡ فَیُؤۡخَذُ بِٱلنَّوَ ٰ⁠صِی وَٱلۡأَقۡدَامِ ﴿٤١﴾
گناهکاران از سيمايشان شناخته می‌شوند؛ آنگاه [آنان را] از موی پیشانی و پاهایشان می‌گیرند [و به دوزخ می‌اندازند]؛(41)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٢﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(42)
Tafseer:
هَـٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِی یُكَذِّبُ بِهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿٤٣﴾
این [همان] جهنمی است که گناهکاران انکارش می‌کردند؛(43)
Tafseer:
یَطُوفُونَ بَیۡنَهَا وَبَیۡنَ حَمِیمٍ ءَانࣲ ﴿٤٤﴾
[در آنجا] میان آتش و آب بی‌نهایت داغ در حركتند؛(44)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٥﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(45)
Tafseer:
وَلِمَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿٤٦﴾
هر کس از ایستادن در پیشگاهِ پروردگارش [براى حساب] مى‌ترسد، دو باغ [در بهشت] دارد؛(46)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٧﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(47)
Tafseer:
ذَوَاتَاۤ أَفۡنَانࣲ ﴿٤٨﴾
[با درختانى] پر از شاخسارِ [تر و تازه و ثمردهنده]؛(48)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٩﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(49)
Tafseer:
فِیهِمَا عَیۡنَانِ تَجۡرِیَانِ ﴿٥٠﴾
در آن دو [باغ]، دو چشمه جاری است؛(50)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥١﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(51)
Tafseer:
فِیهِمَا مِن كُلِّ فَـٰكِهَةࣲ زَوۡجَانِ ﴿٥٢﴾
در آن دو [باغ]، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد؛(52)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٣﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(53)
Tafseer:
مُتَّكِـِٔینَ عَلَىٰ فُرُشِۭ بَطَاۤىِٕنُهَا مِنۡ إِسۡتَبۡرَقࣲۚ وَجَنَى ٱلۡجَنَّتَیۡنِ دَانࣲ ﴿٥٤﴾
[بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه می‌زنند و میوه‌هاى آن باغ‌ها در دسترسشان است؛(54)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٥﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(55)
Tafseer:
فِیهِنَّ قَـٰصِرَ ٰ⁠تُ ٱلطَّرۡفِ لَمۡ یَطۡمِثۡهُنَّ إِنسࣱ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَاۤنࣱّ ﴿٥٦﴾
در آن باغ‌ها، حوریانی هستند که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و فقط به آنها عشق می‌ورزند]، و دستِ احدى از انس و جن قبلاً به آنان نرسیده است؛(56)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٧﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(57)
Tafseer:
كَأَنَّهُنَّ ٱلۡیَاقُوتُ وَٱلۡمَرۡجَانُ ﴿٥٨﴾
گویی آن حوریان، یاقوت و مرجانند؛(58)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٩﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(59)
Tafseer:
هَلۡ جَزَاۤءُ ٱلۡإِحۡسَـٰنِ إِلَّا ٱلۡإِحۡسَـٰنُ ﴿٦٠﴾
آیا پاداشِ نیکی جز نیکی است؟(60)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦١﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(61)
Tafseer:
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿٦٢﴾
در کنار آن باغ‌ها، دو باغ [بهشتیِ] دیگر است؛(62)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٣﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(63)
Tafseer:
مُدۡهَاۤمَّتَانِ ﴿٦٤﴾
[آن دو باغ] كه [درختانش] در نهایت سبزى [و خرمى] است؛(64)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٥﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(65)
Tafseer:
فِیهِمَا عَیۡنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿٦٦﴾
در آن دو [باغ بهشتی،] دو چشمۀ همیشه جوشان جاری است.(66)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٧﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(67)
Tafseer:
فِیهِمَا فَـٰكِهَةࣱ وَنَخۡلࣱ وَرُمَّانࣱ ﴿٦٨﴾
و در آنها [درختان] میوه و درختان خرما و انار هست؛(68)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٩﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(69)
Tafseer:
فِیهِنَّ خَیۡرَ ٰ⁠تٌ حِسَانࣱ ﴿٧٠﴾
در میان آن باغ‌ها، زنان نیک‌سیرت و نیکوروی، حضور دارند؛(70)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(71)
Tafseer:
حُورࣱ مَّقۡصُورَ ٰ⁠تࣱ فِی ٱلۡخِیَامِ ﴿٧٢﴾
حوریانی که در خیمه‌های بهشتی [از چشم بیگانگان] مستورند؛(72)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(73)
Tafseer:
لَمۡ یَطۡمِثۡهُنَّ إِنسࣱ قَبۡلَهُمۡ وَلَا جَاۤنࣱّ ﴿٧٤﴾
[دوشیزگانی که] دست هیچ انس و جنی قبلاً به آنان نرسیده است؛(74)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(75)
Tafseer:
مُتَّكِـِٔینَ عَلَىٰ رَفۡرَفٍ خُضۡرࣲ وَعَبۡقَرِیٍّ حِسَانࣲ ﴿٧٦﴾
[بهشتیان] بر بالشت‌های سبز و بسترهایى نفیس و زیبا آرمیده‌اند؛(76)
Tafseer:
فَبِأَیِّ ءَالَاۤءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾
پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‌كنید؟(77)
Tafseer:
تَبَـٰرَكَ ٱسۡمُ رَبِّكَ ذِی ٱلۡجَلَـٰلِ وَٱلۡإِكۡرَامِ ﴿٧٨﴾
نامِ پروردگارِ باشکوه و ارجمند تو، بابرکت و فرخنده است.(78)
Tafseer: