This page contains the Arabic text, audio recitation, and فارسى translation of Surah واقعه.
إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
﴿١﴾
هنگامی که واقعۀ [قیامت] رخ دهد،(1)
Tafseer:
لَیۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ
﴿٢﴾
[خواهید دید كه] در وقوع آن دروغى نیست؛(2)
Tafseer:
خَافِضَةࣱ رَّافِعَةٌ
﴿٣﴾
[گروهى را] خوار مىكند [و گروهى را] رفعتِ مقام مىبخشد.(3)
Tafseer:
إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجࣰّا
﴿٤﴾
آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود(4)
Tafseer:
وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسࣰّا
﴿٥﴾
و کوهها به شدت متلاشى شوند(5)
Tafseer:
فَكَانَتۡ هَبَاۤءࣰ مُّنۢبَثࣰّا
﴿٦﴾
و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند(6)
Tafseer:
وَكُنتُمۡ أَزۡوَ ٰجࣰا ثَلَـٰثَةࣰ
﴿٧﴾
و شما به سه گروه تقسیم شوید:(7)
Tafseer:
فَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَیۡمَنَةِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَیۡمَنَةِ
﴿٨﴾
[گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!(8)
Tafseer:
وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
﴿٩﴾
و [گروه دیگر:] تیرهبختان [هستند]؛ چه تیرهبختانی [و چه بد جایگاهی]!(9)
Tafseer:
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ
﴿١٠﴾
و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکیها] سبقت گرفتند.(10)
Tafseer:
أُوْلَـٰۤىِٕكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
﴿١١﴾
آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.(11)
Tafseer:
فِی جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِیمِ
﴿١٢﴾
در باغهای پرنعمت [بهشت جای دارند].(12)
Tafseer:
ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِینَ
﴿١٣﴾
گروه بسیاری از آنان، از پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امتهای گذشته]؛(13)
Tafseer:
وَقَلِیلࣱ مِّنَ ٱلۡـَٔاخِرِینَ
﴿١٤﴾
و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.(14)
Tafseer:
عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّوۡضُونَةࣲ
﴿١٥﴾
كه بر تختهای گوهرنشان،(15)
Tafseer:
مُّتَّكِـِٔینَ عَلَیۡهَا مُتَقَـٰبِلِینَ
﴿١٦﴾
روبروى هم تكیه زدهاند.(16)
Tafseer:
یَطُوفُ عَلَیۡهِمۡ وِلۡدَ ٰنࣱ مُّخَلَّدُونَ
﴿١٧﴾
نوجوانانى جاودان [با طراوت،] همواره گردِ آنان [به خدمت] مىگردند.(17)
Tafseer:
بِأَكۡوَابࣲ وَأَبَارِیقَ وَكَأۡسࣲ مِّن مَّعِینࣲ
﴿١٨﴾
با جامها و کوزهها و پیالههایی از شراب جارى؛(18)
Tafseer:
لَّا یُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا یُنزِفُونَ
﴿١٩﴾
[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمیگیرند و دستخوشِ مستى نمیشوند.(19)
Tafseer:
وَفَـٰكِهَةࣲ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ
﴿٢٠﴾
و از هر ميوهاى كه برگزينند؛(20)
Tafseer:
وَلَحۡمِ طَیۡرࣲ مِّمَّا یَشۡتَهُونَ
﴿٢١﴾
و از گوشت هر پرندهاى كه دلشان بخواهد؛(21)
Tafseer:
وَحُورٌ عِینࣱ
﴿٢٢﴾
و [همسرانی از] حور العین؛(22)
Tafseer:
كَأَمۡثَـٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ
﴿٢٣﴾
همچون مروارید پنهان در صدف؛(23)
Tafseer:
جَزَاۤءَۢ بِمَا كَانُواْ یَعۡمَلُونَ
﴿٢٤﴾
[اینها همه،] پاداش اعمالشان است.(24)
Tafseer:
لَا یَسۡمَعُونَ فِیهَا لَغۡوࣰا وَلَا تَأۡثِیمًا
﴿٢٥﴾
در آنجا [سخن] یاوه و گناهآلودی نخواهند شنید؛(25)
Tafseer:
إِلَّا قِیلࣰا سَلَـٰمࣰا سَلَـٰمࣰا
﴿٢٦﴾
مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].(26)
Tafseer:
وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡیَمِینِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡیَمِینِ
﴿٢٧﴾
و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!(27)
Tafseer:
فِی سِدۡرࣲ مَّخۡضُودࣲ
﴿٢٨﴾
در کنار درختان بیخارِ سدر [هستند]؛(28)
Tafseer:
وَطَلۡحࣲ مَّنضُودࣲ
﴿٢٩﴾
و درختان موز با خوشههاى برهمنشسته(29)
Tafseer:
وَظِلࣲّ مَّمۡدُودࣲ
﴿٣٠﴾
با سایهاى گسترده(30)
Tafseer:
وَمَاۤءࣲ مَّسۡكُوبࣲ
﴿٣١﴾
و آبِ همواره روان؛(31)
Tafseer:
وَفَـٰكِهَةࣲ كَثِیرَةࣲ
﴿٣٢﴾
و میوههاى فراوان(32)
Tafseer:
لَّا مَقۡطُوعَةࣲ وَلَا مَمۡنُوعَةࣲ
﴿٣٣﴾
كه نه تمام میشود و نه ممنوع میگردد،(33)
Tafseer:
وَفُرُشࣲ مَّرۡفُوعَةٍ
﴿٣٤﴾
و بسترهای برافراشته [و ارزشمند](34)
Tafseer:
إِنَّاۤ أَنشَأۡنَـٰهُنَّ إِنشَاۤءࣰ
﴿٣٥﴾
و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛(35)
Tafseer:
فَجَعَلۡنَـٰهُنَّ أَبۡكَارًا
﴿٣٦﴾
همواره دوشیزهاند(36)
Tafseer:
عُرُبًا أَتۡرَابࣰا
﴿٣٧﴾
و شوهردوستانی همسنوسال هستند.(37)
Tafseer:
لِّأَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ
﴿٣٨﴾
[همۀ این نعمتها،] براى سعادتمندان است(38)
Tafseer:
ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِینَ
﴿٣٩﴾
كه برخی از آنان از پیشینیان(39)
Tafseer:
وَثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡـَٔاخِرِینَ
﴿٤٠﴾
و برخی دیگر از متأخران هستند.(40)
Tafseer:
وَأَصۡحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ
﴿٤١﴾
و [اما] تیرهبختان؛ چه تیرهبختانی!(41)
Tafseer:
فِی سَمُومࣲ وَحَمِیمࣲ
﴿٤٢﴾
در میان باد سوزان و آب جوشان قرار دارند(42)
Tafseer:
وَظِلࣲّ مِّن یَحۡمُومࣲ
﴿٤٣﴾
و سایههایى از دود سیاه(43)
Tafseer:
لَّا بَارِدࣲ وَلَا كَرِیمٍ
﴿٤٤﴾
كه نه خنک است و نه خوش.(44)
Tafseer:
إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَ ٰلِكَ مُتۡرَفِینَ
﴿٤٥﴾
آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند(45)
Tafseer:
وَكَانُواْ یُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِیمِ
﴿٤٦﴾
و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار میورزیدند؛(46)
Tafseer:
وَكَانُواْ یَقُولُونَ أَىِٕذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
﴿٤٧﴾
و میگفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟(47)
Tafseer:
أَوَءَابَاۤؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
﴿٤٨﴾
آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته میشوند]؟»(48)
Tafseer:
قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِینَ وَٱلۡـَٔاخِرِینَ
﴿٤٩﴾
[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بیتردید، گذشتگان و آیندگان،(49)
Tafseer:
لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِیقَـٰتِ یَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ
﴿٥٠﴾
همه در وعدهگاهِ قیامت جمع خواهند شد».(50)
Tafseer:
ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَیُّهَا ٱلضَّاۤلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ
﴿٥١﴾
آنگاه شما، اى گمراهان تكذیبكننده،(51)
Tafseer:
لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرࣲ مِّن زَقُّومࣲ
﴿٥٢﴾
قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛(52)
Tafseer:
فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
﴿٥٣﴾
و شکمها را از آن انباشته مىكنید؛(53)
Tafseer:
فَشَـٰرِبُونَ عَلَیۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِیمِ
﴿٥٤﴾
آنگاه روی آن، آب جوشان مىنوشید؛(54)
Tafseer:
فَشَـٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِیمِ
﴿٥٥﴾
همچون شترانِ عطشزده.(55)
Tafseer:
هَـٰذَا نُزُلُهُمۡ یَوۡمَ ٱلدِّینِ
﴿٥٦﴾
این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.(56)
Tafseer:
نَحۡنُ خَلَقۡنَـٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ
﴿٥٧﴾
ماییم كه شما را [از هیچ] آفریدهایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟(57)
Tafseer:
أَفَرَءَیۡتُم مَّا تُمۡنُونَ
﴿٥٨﴾
آیا به نطفهای که [در رحِم همسرانتان] میریزید، توجه كردهاید؟(58)
Tafseer:
ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَـٰلِقُونَ
﴿٥٩﴾
آیا شما آن را مىآفرینید یا ما آفرینندهاش هستیم؟(59)
Tafseer:
نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَیۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِینَ
﴿٦٠﴾
ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم(60)
Tafseer:
عَلَىٰۤ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَـٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِی مَا لَا تَعۡلَمُونَ
﴿٦١﴾
كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونهاى كه از آن بىخبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.(61)
Tafseer:
وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ
﴿٦٢﴾
شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شدهاید، چرا [به یاد آخرت نمیافتید و] پند نمیگیرید؟(62)
Tafseer:
أَفَرَءَیۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ
﴿٦٣﴾
آیا به دانههایى كه مىكارید، توجه كردهاید؟(63)
Tafseer:
ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّ ٰرِعُونَ
﴿٦٤﴾
آیا شما هستید كه آن را مىرویانید یا ما رویانندهایم؟(64)
Tafseer:
لَوۡ نَشَاۤءُ لَجَعَلۡنَـٰهُ حُطَـٰمࣰا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ
﴿٦٥﴾
اگر مىخواستیم، آن را خاشاک مىكردیم؛ چنان كه شگفتزده شوید.(65)
Tafseer:
إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ
﴿٦٦﴾
[و چنان آن را نابود میکردیم که بگویید:] «ما زیان کردهایم؛(66)
Tafseer:
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
﴿٦٧﴾
بلكه همه چیز را از دست دادهایم».(67)
Tafseer:
أَفَرَءَیۡتُمُ ٱلۡمَاۤءَ ٱلَّذِی تَشۡرَبُونَ
﴿٦٨﴾
آیا به آبى كه مىنوشید توجه كردهاید؟(68)
Tafseer:
ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ
﴿٦٩﴾
آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.(69)
Tafseer:
لَوۡ نَشَاۤءُ جَعَلۡنَـٰهُ أُجَاجࣰا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ
﴿٧٠﴾
اگر مىخواستیم، آن را بسیار شور و تلخ مىکردیم؛ پس چرا شکر به جای نمیآورید؟(70)
Tafseer:
أَفَرَءَیۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِی تُورُونَ
﴿٧١﴾
آیا به آتشى كه مىافروزید توجه كردهاید؟(71)
Tafseer:
ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَاۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ
﴿٧٢﴾
آیا شما درختش را آفریدهاید یا ما آفریدهایم؟(72)
Tafseer:
نَحۡنُ جَعَلۡنَـٰهَا تَذۡكِرَةࣰ وَمَتَـٰعࣰا لِّلۡمُقۡوِینَ
﴿٧٣﴾
ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار دادهایم.(73)
Tafseer:
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ
﴿٧٤﴾
پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].(74)
Tafseer:
۞ فَلَاۤ أُقۡسِمُ بِمَوَ ٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
﴿٧٥﴾
سوگند به جایگاه ستارگان(75)
Tafseer:
وَإِنَّهُۥ لَقَسَمࣱ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِیمٌ
﴿٧٦﴾
که اگر بدانید، سوگند بزرگی است.(76)
Tafseer:
إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِیمࣱ
﴿٧٧﴾
كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛(77)
Tafseer:
فِی كِتَـٰبࣲ مَّكۡنُونࣲ
﴿٧٨﴾
در لوح محفوظ قرار دارد.(78)
Tafseer:
لَّا یَمَسُّهُۥۤ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ
﴿٧٩﴾
جز فرشتگان پاکسیرت، کسی [آن را نمیبیند و] به آن دسترسی ندارد.(79)
Tafseer:
تَنزِیلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ
﴿٨٠﴾
از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.(80)
Tafseer:
أَفَبِهَـٰذَا ٱلۡحَدِیثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
﴿٨١﴾
آیا این سخن را سبک [و غیر قابل اعتنا] مىدانید؟!(81)
Tafseer:
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ
﴿٨٢﴾
و به جای شکرِ روزیهایی که به شما داده شده است، آن را دروغ میپندارید؟(82)
Tafseer:
فَلَوۡلَاۤ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ
﴿٨٣﴾
آنگاه كه [جان نزدیكانتان] به گلوگاه مىرسد(83)
Tafseer:
وَأَنتُمۡ حِینَىِٕذࣲ تَنظُرُونَ
﴿٨٤﴾
و شما در آن هنگام نظاره مىكنید(84)
Tafseer:
وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَیۡهِ مِنكُمۡ وَلَـٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ
﴿٨٥﴾
و ما از شما به او نزدیکتریم؛ ولى نمىبینید.(85)
Tafseer:
فَلَوۡلَاۤ إِن كُنتُمۡ غَیۡرَ مَدِینِینَ
﴿٨٦﴾
اگر هرگز در برابر اعمالتان جزا داده نمیشوید [و قیامتی نیست]،(86)
Tafseer:
تَرۡجِعُونَهَاۤ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ
﴿٨٧﴾
و اگر راست مىگویید، چرا جانش را بازنمىگردانید؟(87)
Tafseer:
فَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِینَ
﴿٨٨﴾
اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد،(88)
Tafseer:
فَرَوۡحࣱ وَرَیۡحَانࣱ وَجَنَّتُ نَعِیمࣲ
﴿٨٩﴾
در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛(89)
Tafseer:
وَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ
﴿٩٠﴾
و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد،(90)
Tafseer:
فَسَلَـٰمࣱ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ
﴿٩١﴾
[به او گفته میشود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛(91)
Tafseer:
وَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِینَ ٱلضَّاۤلِّینَ
﴿٩٢﴾
اما اگر از تکذیبکنندگان گمراه [و در زمرۀ تیرهبختان] باشد،(92)
Tafseer:
فَنُزُلࣱ مِّنۡ حَمِیمࣲ
﴿٩٣﴾
با آب جوشان [از او] پذیرایی میشود(93)
Tafseer:
وَتَصۡلِیَةُ جَحِیمٍ
﴿٩٤﴾
و به [آتش] دوزخ درمیآید.(94)
Tafseer:
إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡیَقِینِ
﴿٩٥﴾
این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در وقوع آن نیست].(95)
Tafseer:
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ
﴿٩٦﴾
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.(96)
Tafseer: