Surah حاقه

فارسى Translation52 Aya count
This page contains the Arabic text, audio recitation, and فارسى translation of Surah حاقه.
ٱلۡحَاۤقَّةُ ﴿١﴾
[روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز](1)
Tafseer:
مَا ٱلۡحَاۤقَّةُ ﴿٢﴾
آن واقع‌شدنی چیست؟(2)
Tafseer:
وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَاۤقَّةُ ﴿٣﴾
و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟(3)
Tafseer:
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ ﴿٤﴾
[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهم‌کوبنده را تکذیب کردند.(4)
Tafseer:
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِیَةِ ﴿٥﴾
و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.(5)
Tafseer:
وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِیحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِیَةࣲ ﴿٦﴾
و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.(6)
Tafseer:
سَخَّرَهَا عَلَیۡهِمۡ سَبۡعَ لَیَالࣲ وَثَمَـٰنِیَةَ أَیَّامٍ حُسُومࣰاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِیهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِیَةࣲ ﴿٧﴾
[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا ‌بودی، آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاک‌شده] می‌دیدی.(7)
Tafseer:
فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِیَةࣲ ﴿٨﴾
آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟(8)
Tafseer:
وَجَاۤءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَـٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ﴿٩﴾
و فرعون و کسانی ‌که پیش از او بودند و [مردم] شهر‌های ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.(9)
Tafseer:
فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِیَةً ﴿١٠﴾
آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب بی‌نهایت سختی گرفتار کرد.(10)
Tafseer:
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَاۤءُ حَمَلۡنَـٰكُمۡ فِی ٱلۡجَارِیَةِ ﴿١١﴾
هنگامی ‌که آب طغیان کرد، ما [اجداد] شما را [به همراه نوح] در کشتی سوار کردیم،(11)
Tafseer:
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِیَهَاۤ أُذُنࣱ وَ ٰ⁠عِیَةࣱ ﴿١٢﴾
تا پندی برای شما قرار دهیم و گوش‌های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.(12)
Tafseer:
فَإِذَا نُفِخَ فِی ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَ ٰ⁠حِدَةࣱ ﴿١٣﴾
آنگاه ‌که یک بار در صور دمیده شود،(13)
Tafseer:
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَ ٰ⁠حِدَةࣰ ﴿١٤﴾
و زمین و کوه‌ها از جا کنده شده و یکباره درهم‌کوبیده [و متلاشی] شوند.(14)
Tafseer:
فَیَوۡمَىِٕذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾
در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع می‌پیوندد(15)
Tafseer:
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَاۤءُ فَهِیَ یَوۡمَىِٕذࣲ وَاهِیَةࣱ ﴿١٦﴾
و آسمان شکافته می‌شود و در آن روز، سست می‌گردد [و فرو می‌ریزد].(16)
Tafseer:
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰۤ أَرۡجَاۤىِٕهَاۚ وَیَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ یَوۡمَىِٕذࣲ ثَمَـٰنِیَةࣱ ﴿١٧﴾
و فرشتگان بر کناره‌های آن [= آسمان] قرار می‌گیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل می‌کنند.(17)
Tafseer:
یَوۡمَىِٕذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِیَةࣱ ﴿١٨﴾
در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه می‌شوید و هیچ چیز از [کار‌های] شما پنهان نخواهد ماند.(18)
Tafseer:
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِیَ كِتَـٰبَهُۥ بِیَمِینِهِۦ فَیَقُولُ هَاۤؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَـٰبِیَهۡ ﴿١٩﴾
اما کسی‌ که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، می‌گوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.(19)
Tafseer:
إِنِّی ظَنَنتُ أَنِّی مُلَـٰقٍ حِسَابِیَهۡ ﴿٢٠﴾
من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».(20)
Tafseer:
فَهُوَ فِی عِیشَةࣲ رَّاضِیَةࣲ ﴿٢١﴾
پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایت‌بخش] خواهد بود؛(21)
Tafseer:
فِی جَنَّةٍ عَالِیَةࣲ ﴿٢٢﴾
در بهشتی برین(22)
Tafseer:
قُطُوفُهَا دَانِیَةࣱ ﴿٢٣﴾
که میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس است.(23)
Tafseer:
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِیۤـَٔۢا بِمَاۤ أَسۡلَفۡتُمۡ فِی ٱلۡأَیَّامِ ٱلۡخَالِیَةِ ﴿٢٤﴾
[و به آنها گفته می‌شود: «به [پاداش] آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».(24)
Tafseer:
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِیَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَیَقُولُ یَـٰلَیۡتَنِی لَمۡ أُوتَ كِتَـٰبِیَهۡ ﴿٢٥﴾
و اما کسی ‌که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمی‌دادند،(25)
Tafseer:
وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِیَهۡ ﴿٢٦﴾
و نمی‌دانستم حسابم چیست!(26)
Tafseer:
یَـٰلَیۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِیَةَ ﴿٢٧﴾
ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام می‌شد [و پایان کار بود]!(27)
Tafseer:
مَاۤ أَغۡنَىٰ عَنِّی مَالِیَهۡۜ ﴿٢٨﴾
مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد [و سودی نبخشید].(28)
Tafseer:
هَلَكَ عَنِّی سُلۡطَـٰنِیَهۡ ﴿٢٩﴾
قدرت و فرمانروایی‌ام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».(29)
Tafseer:
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿٣٠﴾
[به فرشتگان گفته می‌شود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.(30)
Tafseer:
ثُمَّ ٱلۡجَحِیمَ صَلُّوهُ ﴿٣١﴾
سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.(31)
Tafseer:
ثُمَّ فِی سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰا فَٱسۡلُكُوهُ ﴿٣٢﴾
آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.(32)
Tafseer:
إِنَّهُۥ كَانَ لَا یُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِیمِ ﴿٣٣﴾
بی‌گمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،(33)
Tafseer:
وَلَا یَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِینِ ﴿٣٤﴾
و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمی‌کرد.(34)
Tafseer:
فَلَیۡسَ لَهُ ٱلۡیَوۡمَ هَـٰهُنَا حَمِیمࣱ ﴿٣٥﴾
بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاری‌اش کند]،(35)
Tafseer:
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِینࣲ ﴿٣٦﴾
و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛(36)
Tafseer:
لَّا یَأۡكُلُهُۥۤ إِلَّا ٱلۡخَـٰطِـُٔونَ ﴿٣٧﴾
[غذایی ‌که] جز گناهکاران آن را نمی‌خورند».(37)
Tafseer:
فَلَاۤ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ ﴿٣٨﴾
سوگند به آنچه می‌بینید(38)
Tafseer:
وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ ﴿٣٩﴾
و به آنچه نمی‌بینید.(39)
Tafseer:
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِیمࣲ ﴿٤٠﴾
بی‌تردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [=جبرئیل] است.(40)
Tafseer:
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِیلࣰا مَّا تُؤۡمِنُونَ ﴿٤١﴾
و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.(41)
Tafseer:
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِیلࣰا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾
و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.(42)
Tafseer:
تَنزِیلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٤٣﴾
[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.(43)
Tafseer:
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَیۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِیلِ ﴿٤٤﴾
اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،(44)
Tafseer:
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡیَمِینِ ﴿٤٥﴾
مسلّماً ما او را با قدرت می‌گرفتیم،(45)
Tafseer:
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِینَ ﴿٤٦﴾
سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،(46)
Tafseer:
فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَـٰجِزِینَ ﴿٤٧﴾
و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.(47)
Tafseer:
وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِینَ ﴿٤٨﴾
یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.(48)
Tafseer:
وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِینَ ﴿٤٩﴾
و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.(49)
Tafseer:
وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِینَ ﴿٥٠﴾
و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.(50)
Tafseer:
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡیَقِینِ ﴿٥١﴾
و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.(51)
Tafseer:
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ ﴿٥٢﴾
پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.(52)
Tafseer: