This page contains the Arabic text, audio recitation, and فارسى translation of Surah نبأ.
عَمَّ یَتَسَاۤءَلُونَ
﴿١﴾
[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال میکنند؟(1)
Tafseer:
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِیمِ
﴿٢﴾
از خبری بزرگ.(2)
Tafseer:
ٱلَّذِی هُمۡ فِیهِ مُخۡتَلِفُونَ
﴿٣﴾
همان [خبری] که در مورد آن با هم اختلاف دارند.(3)
Tafseer:
كَلَّا سَیَعۡلَمُونَ
﴿٤﴾
چنین نیست [که آنها میاندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.(4)
Tafseer:
ثُمَّ كَلَّا سَیَعۡلَمُونَ
﴿٥﴾
باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.(5)
Tafseer:
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَـٰدࣰا
﴿٦﴾
آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟(6)
Tafseer:
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰا
﴿٧﴾
و کوهها را میخها[ی آن قرار ندادیم؟](7)
Tafseer:
وَخَلَقۡنَـٰكُمۡ أَزۡوَ ٰجࣰا
﴿٨﴾
و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.(8)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰا
﴿٩﴾
و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.(9)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا ٱلَّیۡلَ لِبَاسࣰا
﴿١٠﴾
و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.(10)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰا
﴿١١﴾
و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،(11)
Tafseer:
وَبَنَیۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰا شِدَادࣰا
﴿١٢﴾
و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،(12)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰا وَهَّاجࣰا
﴿١٣﴾
و [خورشید را] چراغی درخشان [و روشناییبخش] آفریدیم،(13)
Tafseer:
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَ ٰتِ مَاۤءࣰ ثَجَّاجࣰا
﴿١٤﴾
و از ابرهای بارانزا، آبی فراوان فروفرستادیم(14)
Tafseer:
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّا وَنَبَاتࣰا
﴿١٥﴾
تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.(15)
Tafseer:
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا
﴿١٦﴾
و باغهایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].(16)
Tafseer:
إِنَّ یَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِیقَـٰتࣰا
﴿١٧﴾
بیگمان، روز داورى [میان مخلوقات]، وعدهگاه [ما با شما] است.(17)
Tafseer:
یَوۡمَ یُنفَخُ فِی ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰا
﴿١٨﴾
روزی که در «صور» دمیده میشود و شما گروهگروه [به محشر] میآیید؛(18)
Tafseer:
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَاۤءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَ ٰبࣰا
﴿١٩﴾
و آسمان گشوده میشود و به صورت درهای متعدد درمیآید؛(19)
Tafseer:
وَسُیِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
﴿٢٠﴾
و کوهها به حرکت درمیآید و به صورت سرابی میشود؛(20)
Tafseer:
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰا
﴿٢١﴾
و بیگمان، جهنم کمینگاهی است(21)
Tafseer:
لِّلطَّـٰغِینَ مَـَٔابࣰا
﴿٢٢﴾
[و] محل بازگشتی برای طغیانگران.(22)
Tafseer:
لَّـٰبِثِینَ فِیهَاۤ أَحۡقَابࣰا
﴿٢٣﴾
مدت زمانی بیپایان در آنجا میمانند.(23)
Tafseer:
لَّا یَذُوقُونَ فِیهَا بَرۡدࣰا وَلَا شَرَابًا
﴿٢٤﴾
در آنجا نه [چیز] خنکی میچشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].(24)
Tafseer:
إِلَّا حَمِیمࣰا وَغَسَّاقࣰا
﴿٢٥﴾
جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [جهنمیان است].(25)
Tafseer:
جَزَاۤءࣰ وِفَاقًا
﴿٢٦﴾
[این] کیفری است مناسب و درخور [گناهانشان]؛(26)
Tafseer:
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا یَرۡجُونَ حِسَابࣰا
﴿٢٧﴾
همانا آنان از حساب [و کتاب روز قیامت] نمیترسیدند(27)
Tafseer:
وَكَذَّبُواْ بِـَٔایَـٰتِنَا كِذَّابࣰا
﴿٢٨﴾
و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛(28)
Tafseer:
وَكُلَّ شَیۡءٍ أَحۡصَیۡنَـٰهُ كِتَـٰبࣰا
﴿٢٩﴾
و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کردهایم.(29)
Tafseer:
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِیدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
﴿٣٠﴾
پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که [چیزی] جز عذاب بر شما نمیافزاییم.(30)
Tafseer:
إِنَّ لِلۡمُتَّقِینَ مَفَازًا
﴿٣١﴾
بیگمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.(31)
Tafseer:
حَدَاۤىِٕقَ وَأَعۡنَـٰبࣰا
﴿٣٢﴾
باغهای [میوه] و تاکستانها.(32)
Tafseer:
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰا
﴿٣٣﴾
و حوریانی نوجوان و همسن و سال.(33)
Tafseer:
وَكَأۡسࣰا دِهَاقࣰا
﴿٣٤﴾
و جامهایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].(34)
Tafseer:
لَّا یَسۡمَعُونَ فِیهَا لَغۡوࣰا وَلَا كِذَّ ٰبࣰا
﴿٣٥﴾
در آنجا نه سخن بیهودهای میشنوند و نه دروغی.(35)
Tafseer:
جَزَاۤءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابࣰا
﴿٣٦﴾
[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب(36)
Tafseer:
رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَیۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَـٰنِۖ لَا یَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰا
﴿٣٧﴾
[همان] پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.(37)
Tafseer:
یَوۡمَ یَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰۤىِٕكَةُ صَفࣰّاۖ لَّا یَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰا
﴿٣٨﴾
روزی که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف میایستند، [و] هیچ کس سخن نمیگوید، جز کسی که [الله] رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.(38)
Tafseer:
ذَ ٰلِكَ ٱلۡیَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَاۤءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
﴿٣٩﴾
آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع میشود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [میتواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.(39)
Tafseer:
إِنَّاۤ أَنذَرۡنَـٰكُمۡ عَذَابࣰا قَرِیبࣰا یَوۡمَ یَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ یَدَاهُ وَیَقُولُ ٱلۡكَافِرُ یَـٰلَیۡتَنِی كُنتُ تُرَ ٰبَۢا
﴿٤٠﴾
به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده است میبیند، و کافر میگوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمیشدم»]!(40)
Tafseer: