This page contains the Arabic text, audio recitation, and فارسى translation of Surah عبس.
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰۤ
﴿١﴾
[پیامبر] چهره در هم کشید و روی برگردانْد(1)
Tafseer:
أَن جَاۤءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ
﴿٢﴾
از اینکه آن نابینا [= عبدالله بن اُمّ مَکتوم] نزدش آمد.(2)
Tafseer:
وَمَا یُدۡرِیكَ لَعَلَّهُۥ یَزَّكَّىٰۤ
﴿٣﴾
و [ای پیامبر،] تو چه میدانی؟ چه بسا او [از گناهانش] پاک شود،(3)
Tafseer:
أَوۡ یَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰۤ
﴿٤﴾
یا پند گیرد و این پند به سودش باشد.(4)
Tafseer:
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ
﴿٥﴾
اما آن کس که [از ایمان] بینیازی میورزد(5)
Tafseer:
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
﴿٦﴾
تو به او روی میآوری؛(6)
Tafseer:
وَمَا عَلَیۡكَ أَلَّا یَزَّكَّىٰ
﴿٧﴾
در حالی که اگر او خود را [از کفر] پاک نسازد، ایرادی بر تو نیست؛(7)
Tafseer:
وَأَمَّا مَن جَاۤءَكَ یَسۡعَىٰ
﴿٨﴾
اما کسی که شتابان به سراغ تو میآید(8)
Tafseer:
وَهُوَ یَخۡشَىٰ
﴿٩﴾
و [از الله] میترسد،(9)
Tafseer:
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ
﴿١٠﴾
تو از او غافل میشوی [و به دیگران میپردازی].(10)
Tafseer:
كَلَّاۤ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ
﴿١١﴾
هرگز چنین نیست؛ بیگمان، این [آیات برای] تذکر و یادآوری است.(11)
Tafseer:
فَمَن شَاۤءَ ذَكَرَهُۥ
﴿١٢﴾
پس هر کس که بخواهد، [میتواند] از آن پند گیرد.(12)
Tafseer:
فِی صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ
﴿١٣﴾
در صحیفههای ارجمندی [ثبت] است.(13)
Tafseer:
مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ
﴿١٤﴾
[در جایگاهی] بلندپایه و پاکیزه [از پلیدی](14)
Tafseer:
بِأَیۡدِی سَفَرَةࣲ
﴿١٥﴾
در دست سفیران [وحی] است(15)
Tafseer:
كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ
﴿١٦﴾
[که] بزرگوار و نیکوکارند.(16)
Tafseer:
قُتِلَ ٱلۡإِنسَـٰنُ مَاۤ أَكۡفَرَهُۥ
﴿١٧﴾
مرگ بر انسان [کافر، که] چقدر ناسپاس است!(17)
Tafseer:
مِنۡ أَیِّ شَیۡءٍ خَلَقَهُۥ
﴿١٨﴾
[الله] او را از چه چیز آفریده است؟(18)
Tafseer:
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
﴿١٩﴾
او را از نطفۀ [ناچیزی] آفرید، سپس او را موزون ساخت.(19)
Tafseer:
ثُمَّ ٱلسَّبِیلَ یَسَّرَهُۥ
﴿٢٠﴾
سپس راه را برایش آسان نمود.(20)
Tafseer:
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ
﴿٢١﴾
آنگاه [پس از پایان عمر،] او را میرانْد و در قبر [پنهان] نمود.(21)
Tafseer:
ثُمَّ إِذَا شَاۤءَ أَنشَرَهُۥ
﴿٢٢﴾
سپس هر گاه بخواهد، او را [زنده میکند و] برمیانگیزد.(22)
Tafseer:
كَلَّا لَمَّا یَقۡضِ مَاۤ أَمَرَهُۥ
﴿٢٣﴾
هرگز چنین نیست [که او میپندارد]. او هنوز آنچه را که [الله] فرمان داده به جای نیاورده است.(23)
Tafseer:
فَلۡیَنظُرِ ٱلۡإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦۤ
﴿٢٤﴾
انسان باید به غذای خویش [و آفرینشِ آن] بنگرد:(24)
Tafseer:
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَاۤءَ صَبࣰّا
﴿٢٥﴾
ما آب فراوان [از آسمان] فروریختیم،(25)
Tafseer:
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّا
﴿٢٦﴾
سپس زمین را از هم شکافتیم،(26)
Tafseer:
فَأَنۢبَتۡنَا فِیهَا حَبࣰّا
﴿٢٧﴾
آنگاه دانه[های فراون] در آن رویاندیم،(27)
Tafseer:
وَعِنَبࣰا وَقَضۡبࣰا
﴿٢٨﴾
و انگور و سبزی [خوراکی بسیار]،(28)
Tafseer:
وَزَیۡتُونࣰا وَنَخۡلࣰا
﴿٢٩﴾
و زیتون و نخل،(29)
Tafseer:
وَحَدَاۤىِٕقَ غُلۡبࣰا
﴿٣٠﴾
و باغهایی [انبوه و] پردرخت،(30)
Tafseer:
وَفَـٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّا
﴿٣١﴾
و [انواع] میوه و علوفه [پدید آوردیم].(31)
Tafseer:
مَّتَـٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَـٰمِكُمۡ
﴿٣٢﴾
[همۀ اینها] برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان است.(32)
Tafseer:
فَإِذَا جَاۤءَتِ ٱلصَّاۤخَّةُ
﴿٣٣﴾
هنگامی که [آن] صدای مهیب [قیامت] فرارسد،(33)
Tafseer:
یَوۡمَ یَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِیهِ
﴿٣٤﴾
روزی که انسان از برادرش میگریزد(34)
Tafseer:
وَأُمِّهِۦ وَأَبِیهِ
﴿٣٥﴾
و از مادرش و از پدرش(35)
Tafseer:
وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِیهِ
﴿٣٦﴾
و از زنش و پسرانش [نیز میگریزد]،(36)
Tafseer:
لِكُلِّ ٱمۡرِئࣲ مِّنۡهُمۡ یَوۡمَىِٕذࣲ شَأۡنࣱ یُغۡنِیهِ
﴿٣٧﴾
در آن روز، هر کس را کاری است که او را به خودش سرگرم میدارد [و از دیگری بازمیدارد].(37)
Tafseer:
وُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ
﴿٣٨﴾
چهرههایی در آن روز، گشاده و روشن است.(38)
Tafseer:
ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ
﴿٣٩﴾
[به خاطر نعمت و رحمتِ الله] خندان [و] شاد است.(39)
Tafseer:
وَوُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذٍ عَلَیۡهَا غَبَرَةࣱ
﴿٤٠﴾
و چهرههایی در آن روز، غبارآلود است.(40)
Tafseer:
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ
﴿٤١﴾
[و] سیاهی [و تاریکی] آنها را پوشانده است.(41)
Tafseer:
أُوْلَـٰۤىِٕكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ
﴿٤٢﴾
اینان همان کافرانِ بدکردارند.(42)
Tafseer: