This page contains the Arabic text, audio recitation, and فارسى translation of Surah انفطار.
إِذَا ٱلسَّمَاۤءُ ٱنفَطَرَتۡ
﴿١﴾
آنگاه که آسمان شکافته شود،(1)
Tafseer:
وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ
﴿٢﴾
آنگاه که ستارگان پراکنده شوند [و فرو ریزند]،(2)
Tafseer:
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ
﴿٣﴾
و آنگاه که دریاها [به هم آمیزند و لبریز و] روان گردند،(3)
Tafseer:
وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ
﴿٤﴾
و آنگاه که قبرها [برای براگیختن مردگان] زیر و رو شود،(4)
Tafseer:
عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ
﴿٥﴾
[در آن هنگام،] هر کس میداند چه چیزهایی را پیشاپیش فرستاده و چه چیزهایی را واپس نهاده [و بر جای گذاشته است].(5)
Tafseer:
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِیمِ
﴿٦﴾
ای انسان، چه چیزی تو را [نسبت] به پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است؟(6)
Tafseer:
ٱلَّذِی خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ
﴿٧﴾
آن [پروردگاری] که تو را آفرید، سپس به تو سر و سامان داد و آنگاه تو را متعادل و متناسب کرد.(7)
Tafseer:
فِیۤ أَیِّ صُورَةࣲ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَ
﴿٨﴾
و به هر شکلی [و صورتی] که خواست، تو را ترکیب نمود.(8)
Tafseer:
كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّینِ
﴿٩﴾
هرگز چنین نیست [که شما گمان میکنید]؛ بلکه شما [روز] جزا را تکذیب میکنید.(9)
Tafseer:
وَإِنَّ عَلَیۡكُمۡ لَحَـٰفِظِینَ
﴿١٠﴾
و بیگمان، نگهبانانی [از فرشتگان] بر شما گمارده شدهاند.(10)
Tafseer:
كِرَامࣰا كَـٰتِبِینَ
﴿١١﴾
که نویسندگانی بزرگوارند؛(11)
Tafseer:
یَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ
﴿١٢﴾
آنچه را انجام میدهید، میدانند [و اعمال نیک و بد شما را ثبت میکنند].(12)
Tafseer:
إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِی نَعِیمࣲ
﴿١٣﴾
مسلماً نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.(13)
Tafseer:
وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِی جَحِیمࣲ
﴿١٤﴾
و یقیناً بدکاران در [آتش] جهنمند.(14)
Tafseer:
یَصۡلَوۡنَهَا یَوۡمَ ٱلدِّینِ
﴿١٥﴾
روز جزا به آن درمیآیند [و میسوزند](15)
Tafseer:
وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَاۤىِٕبِینَ
﴿١٦﴾
و هرگز آنان از آنجا به دور و [در امان] نباشند.(16)
Tafseer:
وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا یَوۡمُ ٱلدِّینِ
﴿١٧﴾
و تو چه دانی که روز جزا چیست؟(17)
Tafseer:
ثُمَّ مَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا یَوۡمُ ٱلدِّینِ
﴿١٨﴾
باز تو چه میدانی که روز جزا چیست؟(18)
Tafseer:
یَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسࣱ لِّنَفۡسࣲ شَیۡـࣰٔاۖ وَٱلۡأَمۡرُ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلَّهِ
﴿١٩﴾
روزیکه هیچ کس قادر به انجام کاری برای دیگری نیست؛ و در آن روز، حکم [و فرمان،] از آنِ الله است.(19)
Tafseer: