This page contains the Arabic text, audio recitation, and فارسى translation of Surah فجر.
وَٱلۡفَجۡرِ
﴿١﴾
سوگند به سپيدهدم [صبحگاهان](1)
Tafseer:
وَلَیَالٍ عَشۡرࣲ
﴿٢﴾
و به شبهای دهگانه [آغاز ذیحجه](2)
Tafseer:
وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
﴿٣﴾
و به زوج و فرد [اشیاء](3)
Tafseer:
وَٱلَّیۡلِ إِذَا یَسۡرِ
﴿٤﴾
و سوگند به شب، هنگامی که [حرکت میکند و] میرود.(4)
Tafseer:
هَلۡ فِی ذَ ٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِی حِجۡرٍ
﴿٥﴾
آیا در این [چیزها] سوگندی برای صاحبخرد نیست [که او را قانع نماید]؟(5)
Tafseer:
أَلَمۡ تَرَ كَیۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
﴿٦﴾
[ای پیامبر،] آیا ندیدی که پروردگارت با [قوم] عاد چه کرد؟(6)
Tafseer:
إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
﴿٧﴾
[همان قبیلۀ] اِرَم که دارای [کاخهایی با] ستونهای بلند بودند(7)
Tafseer:
ٱلَّتِی لَمۡ یُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِی ٱلۡبِلَـٰدِ
﴿٨﴾
که همانند آن در شهرها آفریده نشده بود؟(8)
Tafseer:
وَثَمُودَ ٱلَّذِینَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
﴿٩﴾
و [نیز قوم] ثَمود، کسانی که صخرههای سخت را از [کنار] وادی میتراشیدند [و خانه برای خودشان میساختند]؟(9)
Tafseer:
وَفِرۡعَوۡنَ ذِی ٱلۡأَوۡتَادِ
﴿١٠﴾
و فرعون، صاحب سپاه [بزرگ و قدرتمند].(10)
Tafseer:
ٱلَّذِینَ طَغَوۡاْ فِی ٱلۡبِلَـٰدِ
﴿١١﴾
[همان] کسانی که در شهرها طغیان [و سرکشی] کردند(11)
Tafseer:
فَأَكۡثَرُواْ فِیهَا ٱلۡفَسَادَ
﴿١٢﴾
و فسادِ بسیار در آنها به بار آوردند.(12)
Tafseer:
فَصَبَّ عَلَیۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
﴿١٣﴾
آنگاه پروردگارت تازیانۀ عذاب را بر آنان فرود آورد.(13)
Tafseer:
إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
﴿١٤﴾
یقیناً پروردگار تو در کمینگاه است.(14)
Tafseer:
فَأَمَّا ٱلۡإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَیَقُولُ رَبِّیۤ أَكۡرَمَنِ
﴿١٥﴾
و اما انسان هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی دارد و به او نعمت بخشد، [مغرور میگردد و گمان میکند که این امر به خاطر کرامتی است که نزد الله دارد]، پس میگوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است»؛(15)
Tafseer:
وَأَمَّاۤ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَیۡهِ رِزۡقَهُۥ فَیَقُولُ رَبِّیۤ أَهَـٰنَنِ
﴿١٦﴾
و اما هنگامی که او را بیازماید و روزیاش را بر او تنگ سازد، [دلسرد شده و گمان میکند که این امر بدان سبب است که نزد الله، خوار و ذلیل است؛] پس میگوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است».(16)
Tafseer:
كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡیَتِیمَ
﴿١٧﴾
هرگز چنین نیست [که شما میپندارید]؛ بلکه شما یتیم را گرامی نمیدارید(17)
Tafseer:
وَلَا تَحَـٰۤضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِینِ
﴿١٨﴾
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان ترغیب نمیکنید(18)
Tafseer:
وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰا لَّمࣰّا
﴿١٩﴾
و میراث را حریصانه میخورید [و حق ضعیفان را نمیدهید](19)
Tafseer:
وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّا جَمࣰّا
﴿٢٠﴾
و مال و ثروت [دنیا] را بسیار دوست دارید.(20)
Tafseer:
كَلَّاۤۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّا دَكࣰّا
﴿٢١﴾
هرگز چنین نیست [که شما گمان میکنید]؛ هنگامی که زمین سخت در هم کوبیده شود [و هموار گردد](21)
Tafseer:
وَجَاۤءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّا صَفࣰّا
﴿٢٢﴾
و پروردگارت [برای دادرسی] بیاید و [نیز] فرشتگان صفدرصف [بایستند](22)
Tafseer:
وَجِاْیۤءَ یَوۡمَىِٕذِۭ بِجَهَنَّمَۚ یَوۡمَىِٕذࣲ یَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
﴿٢٣﴾
و در آن روز جهنم آورده شود، آن روز است که انسان [کافر] پند میگیرد [و توبه میکند]؛ و [اما] این پند گرفتن، چه سودی برایش دارد؟(23)
Tafseer:
یَقُولُ یَـٰلَیۡتَنِی قَدَّمۡتُ لِحَیَاتِی
﴿٢٤﴾
وی میگوید: «ای کاش [در دنیا] برای [این] زندگیام [اعمال نیک، از] پیش فرستاده بودم!(24)
Tafseer:
فَیَوۡمَىِٕذࣲ لَّا یُعَذِّبُ عَذَابَهُۥۤ أَحَدࣱ
﴿٢٥﴾
در آن روز، هیچ کس همانند عذاب او [= الله] عذاب نمیکند،(25)
Tafseer:
وَلَا یُوثِقُ وَثَاقَهُۥۤ أَحَدࣱ
﴿٢٦﴾
و هیچ کس همچون بند کشیدن او [= الله]، کسی را به بند نمیکشد.(26)
Tafseer:
یَـٰۤأَیَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَىِٕنَّةُ
﴿٢٧﴾
[اما به مؤمن ندا میشود:] «ای روحِ آرامیافته،(27)
Tafseer:
ٱرۡجِعِیۤ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِیَةࣰ مَّرۡضِیَّةࣰ
﴿٢٨﴾
به سوی پروردگارت بازگرد، در حالی که تو [از پاداشِ الله] راضی هستی، و او از [اعمال] تو راضی است.(28)
Tafseer:
فَٱدۡخُلِی فِی عِبَـٰدِی
﴿٢٩﴾
پس در زمرۀ بندگان [خاصّ] من در آی(29)
Tafseer:
وَٱدۡخُلِی جَنَّتِی
﴿٣٠﴾
و به بهشت من وارد شو».(30)
Tafseer: