This page contains the Arabic text, audio recitation, and Tajik Тоҷикӣ translation of Surah Сураи Ҳоққа (Рӯзи барҳақ, Рӯзи қиёмат) - Al-Hāqqah.
ٱلۡحَاۤقَّةُ
﴿١﴾
[Рӯзи] Воқеъшуданӣ [растохез]
(1)
Tafseer:
مَا ٱلۡحَاۤقَّةُ
﴿٢﴾
Он воқеъшуданӣ чист?
(2)
Tafseer:
وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَاۤقَّةُ
﴿٣﴾
Ва ту чи донӣ он воқеъшуданӣ чист [ва чи гуна аст]?
(3)
Tafseer:
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ
﴿٤﴾
[Қавми] Самуд ва [қавми] Од [қиёмати] дарҳамкӯбандаро такзиб карданд
(4)
Tafseer:
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِیَةِ
﴿٥﴾
Ва аммо [қавми] Самуд ба бонги саҳмгин ҳалок шуданд
(5)
Tafseer:
وَأَمَّا عَادࣱ فَأُهۡلِكُواْ بِرِیحࣲ صَرۡصَرٍ عَاتِیَةࣲ
﴿٦﴾
Ва аммо [қавми] Од бо тундбоде саркаш ва сард ба ҳалокат расиданд
(6)
Tafseer:
سَخَّرَهَا عَلَیۡهِمۡ سَبۡعَ لَیَالࣲ وَثَمَـٰنِیَةَ أَیَّامٍ حُسُومࣰاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِیهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِیَةࣲ
﴿٧﴾
[Аллоҳ таоло] ҳафт шабу ҳафт рӯз паёпай он [азоб]-ро бар онҳо мусаллат намуд. Пас, [агар он ҷо будӣ] [он] қавмро [дар асари он тундбод] монанди танаҳои пӯсидаи дарахтони хурмо бар замин афтода [ва ҳалокшуда] медидӣ
(7)
Tafseer:
فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِیَةࣲ
﴿٨﴾
Пас, оё аз онҳо касеро мебинӣ, ки боқӣ монда бошад?
(8)
Tafseer:
وَجَاۤءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَـٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ
﴿٩﴾
Ва Фиръавну касоне, ки пеш аз ӯ буданд ва [мардуми] шаҳрҳои вайроншудаи [қавми Лут] муртакиби гуноҳони [бузург] шуданд
(9)
Tafseer:
فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةࣰ رَّابِیَةً
﴿١٠﴾
Пас, онҳо аз [фармони] фиристодаи Парвардигорашон сарпечӣ карданд, он гоҳ [Аллоҳ таоло] ононро ба азоби сахте гирифтор кард
(10)
Tafseer:
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَاۤءُ حَمَلۡنَـٰكُمۡ فِی ٱلۡجَارِیَةِ
﴿١١﴾
Ҳангоме ки об туғён кард, Мо шуморо дар киштӣ савор кардем
(11)
Tafseer:
لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةࣰ وَتَعِیَهَاۤ أُذُنࣱ وَ ٰعِیَةࣱ
﴿١٢﴾
То панде барои шумо қарор диҳем ва гӯшҳои шунаво онро бишнаванд ва ба ёд биспоранд
(12)
Tafseer:
فَإِذَا نُفِخَ فِی ٱلصُّورِ نَفۡخَةࣱ وَ ٰحِدَةࣱ
﴿١٣﴾
Пас, он гоҳ ки як бор дар сур дамида шавад
(13)
Tafseer:
وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةࣰ وَ ٰحِدَةࣰ
﴿١٤﴾
Ва замину кӯҳҳо аз ҷо канда шуда ва якбора дарҳам кӯбида [ва муталошӣ] шаванд
(14)
Tafseer:
فَیَوۡمَىِٕذࣲ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
﴿١٥﴾
Дар он рӯз воқеаи [азими] қиёмат ба вуқуъ] мепайвандад
(15)
Tafseer:
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَاۤءُ فَهِیَ یَوۡمَىِٕذࣲ وَاهِیَةࣱ
﴿١٦﴾
Ва осмон шикофта мешавад ва дар он рӯз суст мегардад [ва фурӯ мерезад]
(16)
Tafseer:
وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰۤ أَرۡجَاۤىِٕهَاۚ وَیَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ یَوۡمَىِٕذࣲ ثَمَـٰنِیَةࣱ
﴿١٧﴾
Ва фариштагон бар канораҳои он [осмон] қарор мегиранд ва он рӯз ҳашт [фаришта] арши Парвардигоратро бар сари худ ҳамл мекунанд
(17)
Tafseer:
یَوۡمَىِٕذࣲ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِیَةࣱ
﴿١٨﴾
Дар он рӯз шумо [ҳамагӣ барои ҳисобрасӣ ба пешгоҳи Аллоҳ таоло] арза мешавед ва ҳеҷ чиз аз [корҳои] шумо пинҳон нахоҳад монд
(18)
Tafseer:
فَأَمَّا مَنۡ أُوتِیَ كِتَـٰبَهُۥ بِیَمِینِهِۦ فَیَقُولُ هَاۤؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَـٰبِیَهۡ
﴿١٩﴾
Аммо касе, ки номаи [аъмолаш]-ро ба дасти росташ диҳанд, мегӯяд: «Биёед, нома [-и аъмол] -и маро бихонед
(19)
Tafseer:
إِنِّی ظَنَنتُ أَنِّی مُلَـٰقٍ حِسَابِیَهۡ
﴿٢٠﴾
Ман яқин доштам, ки бо ҳисоб [-и аъмол]-и худ мувоҷеҳ хоҳам шуд»
(20)
Tafseer:
فَهُوَ فِی عِیشَةࣲ رَّاضِیَةࣲ
﴿٢١﴾
Пас, ӯ дар як зиндагии писандида [ва ризоятбахш] хоҳад буд
(21)
Tafseer:
فِی جَنَّةٍ عَالِیَةࣲ
﴿٢٢﴾
Дар биҳиште барин
(22)
Tafseer:
قُطُوفُهَا دَانِیَةࣱ
﴿٢٣﴾
Ки меваҳояш [барои чидан] дар дастрас аст
(23)
Tafseer:
كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِیۤـَٔۢا بِمَاۤ أَسۡلَفۡتُمۡ فِی ٱلۡأَیَّامِ ٱلۡخَالِیَةِ
﴿٢٤﴾
[Ва ба онҳо гуфта мешавад]: «Ба [хотири] он чи дар айёми гузашта пеш фиристодаед, бихӯред ва биёшомед, гувороятон бод»
(24)
Tafseer:
وَأَمَّا مَنۡ أُوتِیَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَیَقُولُ یَـٰلَیۡتَنِی لَمۡ أُوتَ كِتَـٰبِیَهۡ
﴿٢٥﴾
Ва аммо касе, ки нома [-и аъмол]-ашро ба дасти чапаш диҳанд, мегӯяд: «Эй кош, ҳаргиз нома [-и аъмол] - амро ба ман намедоданд
(25)
Tafseer:
وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِیَهۡ
﴿٢٦﴾
Ва намедонистам, ҳисобам чист!
(26)
Tafseer:
یَـٰلَیۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِیَةَ
﴿٢٧﴾
Эй кош, [бо марг] ҳама чиз тамом мешуд [ва поёни кор буд]!
(27)
Tafseer:
مَاۤ أَغۡنَىٰ عَنِّی مَالِیَهۡۜ
﴿٢٨﴾
Молу дороиям маро бениёз накард [ва суде набахшид]
(28)
Tafseer:
هَلَكَ عَنِّی سُلۡطَـٰنِیَهۡ
﴿٢٩﴾
Қудрату фармонравоиям [низ] аз [дасти] ман рафт [ва ба куллӣ нобуд шуд]»
(29)
Tafseer:
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
﴿٣٠﴾
[Ба фариштагон гуфта мешавад] «Ӯро бигиред ва дар банду занҷир кунед
(30)
Tafseer:
ثُمَّ ٱلۡجَحِیمَ صَلُّوهُ
﴿٣١﴾
Сипас ӯро ба [оташи] дузах бияфканед.
(31)
Tafseer:
ثُمَّ فِی سِلۡسِلَةࣲ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعࣰا فَٱسۡلُكُوهُ
﴿٣٢﴾
Он гоҳ вайро дар занҷире бибандед, ки тӯлаш ҳафтод зироъ аст
(32)
Tafseer:
إِنَّهُۥ كَانَ لَا یُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِیمِ
﴿٣٣﴾
Бе гумон, ӯ ҳаргиз ба Аллоҳи бузург имон намеовард
(33)
Tafseer:
وَلَا یَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِینِ
﴿٣٤﴾
Ва ҳаргиз [мардумро] бар таом додани бенаво[-ён] ташвиқ намекард
(34)
Tafseer:
فَلَیۡسَ لَهُ ٱلۡیَوۡمَ هَـٰهُنَا حَمِیمࣱ
﴿٣٥﴾
Пас, имрӯз дар ин ҷо дӯсти самимӣ [ва меҳрубоне] надорад [ки ёриаш кунад]
(35)
Tafseer:
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِینࣲ
﴿٣٦﴾
Ва ғизое ба ҷуз чирку хун надорад
(36)
Tafseer:
لَّا یَأۡكُلُهُۥۤ إِلَّا ٱلۡخَـٰطِـُٔونَ
﴿٣٧﴾
[Ғизое, ки] Ҷуз гунаҳгорон онро намехӯранд»
(37)
Tafseer:
فَلَاۤ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ
﴿٣٨﴾
Пас, савганд ба он чи мебинед
(38)
Tafseer:
وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ
﴿٣٩﴾
Ва ба он чи намебинед
(39)
Tafseer:
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِیمࣲ
﴿٤٠﴾
Бе тардид, ин [Қуръон сухани Аллоҳ таоло аст, ки иблоғаш ба паёмбар бар уҳдаи] фиристодаи бузургвор [Ҷабраил] аст
(40)
Tafseer:
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرࣲۚ قَلِیلࣰا مَّا تُؤۡمِنُونَ
﴿٤١﴾
Ва инҳо гуфтори шоире нест, [аммо шумо кофирон] камтар имон меоваред
(41)
Tafseer:
وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنࣲۚ قَلِیلࣰا مَّا تَذَكَّرُونَ
﴿٤٢﴾
Ва [низ] гуфтори коҳине нест, [аммо шумо] камтар панд мегиред.
(42)
Tafseer:
تَنزِیلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ
﴿٤٣﴾
Аз сӯйи Парвардигори ҷаҳониён нозил шудааст
(43)
Tafseer:
وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَیۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِیلِ
﴿٤٤﴾
Ва агар [паёмбар] суханон [-и дурӯғ] бар Мо мебаст
(44)
Tafseer:
لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡیَمِینِ
﴿٤٥﴾
Мусалламан, Мо дасти рости ӯро мегирифтем
(45)
Tafseer:
ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِینَ
﴿٤٦﴾
Сипас [шоҳ] раги қалбашро қатъ мекардем
(46)
Tafseer:
فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَـٰجِزِینَ
﴿٤٧﴾
Ва ҳеҷ як аз шумо наметавонист монеъ [-и азоб]-и ӯ гардад
(47)
Tafseer:
وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةࣱ لِّلۡمُتَّقِینَ
﴿٤٨﴾
Яқинан, ин [Қуръон] панду тазкире барои парҳезкорон аст
(48)
Tafseer:
وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِینَ
﴿٤٩﴾
Ва Мо яқинан, медонем, ки бархе аз шумо такзибкунандагон [-и ин каломи илоҳӣ] ҳастед
(49)
Tafseer:
وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِینَ
﴿٥٠﴾
Ва ҳамоно ин [Қуръон] бар кофирон мояи ҳасрату надомат аст
(50)
Tafseer:
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡیَقِینِ
﴿٥١﴾
Ва бе гумон, ин [Қуръон] ҳақиқати ростин аст
(51)
Tafseer:
فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ
﴿٥٢﴾
Пас, [эй паёмбар] бо [зикри] номи Парвардигори бузургат [Ӯро] тасбеҳ гӯй
(52)
Tafseer: