This page contains the Arabic text, audio recitation, and Tajik Тоҷикӣ translation of Surah Сураи Наба (Хабар) - An-Naba’.
عَمَّ یَتَسَاۤءَلُونَ
﴿١﴾
[Кофирон] Дар бораи чи чиз аз якдигар суол мекунанд?(1)
Tafseer:
عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِیمِ
﴿٢﴾
Аз хабаре бузург(2)
Tafseer:
ٱلَّذِی هُمۡ فِیهِ مُخۡتَلِفُونَ
﴿٣﴾
Ҳамон [хабаре] ки онҳо дар он ихтилоф доранд(3)
Tafseer:
كَلَّا سَیَعۡلَمُونَ
﴿٤﴾
Чунин нест [ки онҳо меандешанд] ба зудӣ хоҳанд донист(4)
Tafseer:
ثُمَّ كَلَّا سَیَعۡلَمُونَ
﴿٥﴾
Боз ҳам чунин нест; ба зудӣ хоҳанд донист(5)
Tafseer:
أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَـٰدࣰا
﴿٦﴾
Оё заминро бистаре [барои осоиши шумо] қарор надодем?(6)
Tafseer:
وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰا
﴿٧﴾
Ва кӯҳҳоро мехҳо [-и он] қарор надодем?(7)
Tafseer:
وَخَلَقۡنَـٰكُمۡ أَزۡوَ ٰجࣰا
﴿٨﴾
Ва шуморо ҷуфт [нару мода] офаридем.(8)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰا
﴿٩﴾
Ва хоби шуморо [мояи] оромишатон қарор додем(9)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا ٱلَّیۡلَ لِبَاسࣰا
﴿١٠﴾
Ва шабро пӯшише [бароятон] қарор додем(10)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰا
﴿١١﴾
Ва рӯзро [василаи] зиндагӣ ва [касби маош] қарор додем(11)
Tafseer:
وَبَنَیۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰا شِدَادࣰا
﴿١٢﴾
Ва бар фарози шумо ҳафт [осмон] муҳкам бино кардем(12)
Tafseer:
وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰا وَهَّاجࣰا
﴿١٣﴾
Ва [хуршедро] чароғе дурахшон офаридем(13)
Tafseer:
وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَ ٰتِ مَاۤءࣰ ثَجَّاجࣰا
﴿١٤﴾
Ва аз абрҳои боронзо обе фаровон фурӯ фиристодем(14)
Tafseer:
لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّا وَنَبَاتࣰا
﴿١٥﴾
То бад-он дона ва гиёҳ бисёр бирӯёнем(15)
Tafseer:
وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا
﴿١٦﴾
Ва боғҳое пурдарахт [бо он парвариш диҳем](16)
Tafseer:
إِنَّ یَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِیقَـٰتࣰا
﴿١٧﴾
Бе гумон, рӯзи доварӣ ваъдагоҳ [-и Мо бо шумо] аст(17)
Tafseer:
یَوۡمَ یُنفَخُ فِی ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰا
﴿١٨﴾
Рӯзе, ки дар «сур» дамида мешавад ва шумо гурӯҳ-гурӯҳ [ба маҳшар] меоед(18)
Tafseer:
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَاۤءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَ ٰبࣰا
﴿١٩﴾
Ва осмон кушуда мешавад ва ба сурати дарҳои мутааддид дармеояд(19)
Tafseer:
وَسُیِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا
﴿٢٠﴾
Ва кӯҳҳо ба ҳаракат дармеояд ва ба сурати саробе мешавад(20)
Tafseer:
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰا
﴿٢١﴾
Ва бе гумон, ҷаҳаннам камингоҳест(21)
Tafseer:
لِّلطَّـٰغِینَ مَـَٔابࣰا
﴿٢٢﴾
Ва маҳалли бозгаште барои туғёнгарон(22)
Tafseer:
لَّـٰبِثِینَ فِیهَاۤ أَحۡقَابࣰا
﴿٢٣﴾
Муддати замоне дароз дар он ҷо бимонанд(23)
Tafseer:
لَّا یَذُوقُونَ فِیهَا بَرۡدࣰا وَلَا شَرَابًا
﴿٢٤﴾
Дар он ҷо [чизи] хунуке намечашанд ва на ошомиданӣ [-и гуворое хоҳанд дошт](24)
Tafseer:
إِلَّا حَمِیمࣰا وَغَسَّاقࣰا
﴿٢٥﴾
Ҷуз обе сӯзон ва [моеъе, ки] чирку хун [аст](25)
Tafseer:
جَزَاۤءࣰ وِفَاقًا
﴿٢٦﴾
[Ин] Кайфаре аст муносиб ва дархӯр [-и аъмолашон](26)
Tafseer:
إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا یَرۡجُونَ حِسَابࣰا
﴿٢٧﴾
Чаро ки онҳо ҳеҷ умеде ба [рӯзи] ҳисоб надоштанд(27)
Tafseer:
وَكَذَّبُواْ بِـَٔایَـٰتِنَا كِذَّابࣰا
﴿٢٨﴾
Ва оёти Моро ба шиддат такзиб карданд(28)
Tafseer:
وَكُلَّ شَیۡءٍ أَحۡصَیۡنَـٰهُ كِتَـٰبࣰا
﴿٢٩﴾
Ва Мо ҳама чизро [дар Лавҳи маҳфуз] шуморишу сабт кардаем(29)
Tafseer:
فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِیدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا
﴿٣٠﴾
Пас, [кайфари аъмоли худро] бичашед, ки чизе ҷуз азоб бар шумо намеафзоем(30)
Tafseer:
إِنَّ لِلۡمُتَّقِینَ مَفَازًا
﴿٣١﴾
Бе гумон, барои парҳезкорон комёбӣ [-и бузурге] аст(31)
Tafseer:
حَدَاۤىِٕقَ وَأَعۡنَـٰبࣰا
﴿٣٢﴾
Боғҳои [мева] ва токзорҳо(32)
Tafseer:
وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰا
﴿٣٣﴾
Ва ҳуроне ҷавон ва ҳамсиннусол(33)
Tafseer:
وَكَأۡسࣰا دِهَاقࣰا
﴿٣٤﴾
Ва ҷомҳое лабрез ва паёпай [аз шароби покизаи биҳишт](34)
Tafseer:
لَّا یَسۡمَعُونَ فِیهَا لَغۡوࣰا وَلَا كِذَّ ٰبࣰا
﴿٣٥﴾
Дар он ҷо на сухани беҳудае мешунаванд ва на дурӯғе(35)
Tafseer:
جَزَاۤءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابࣰا
﴿٣٦﴾
[Ин] Подош аз ҷониби Парвардигори туст ва атое аз рӯйи ҳисоб(36)
Tafseer:
رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَیۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَـٰنِۖ لَا یَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰا
﴿٣٧﴾
[Ҳамон] Парвардигори осмонҳо ва замин ва он чи дар миёни онҳост; [ҳамон Аллоҳи] Раҳмон [ки] ҳеҷ кас [дар он рӯз] ёрои сухан гуфтан бо ӯро надорад(37)
Tafseer:
یَوۡمَ یَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰۤىِٕكَةُ صَفࣰّاۖ لَّا یَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰا
﴿٣٨﴾
Рӯзе, ки Руҳ [Ҷабраил] ва фариштагон ба саф биистанд, ҳеҷ кас сухан нагӯяд, ҷуз касе, ки Аллоҳи раҳмон ба ӯ иҷозат дода бошад ва [ӯ] сухани дуруст [ва савоб] гӯяд(38)
Tafseer:
ذَ ٰلِكَ ٱلۡیَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَاۤءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا
﴿٣٩﴾
Он [рӯз] рӯзи ҳақ аст; пас, ҳар ки хоҳад, роҳи бозгаште ба сӯи Парвардигори худ биҷӯяд(39)
Tafseer:
إِنَّاۤ أَنذَرۡنَـٰكُمۡ عَذَابࣰا قَرِیبࣰا یَوۡمَ یَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ یَدَاهُ وَیَقُولُ ٱلۡكَافِرُ یَـٰلَیۡتَنِی كُنتُ تُرَ ٰبَۢا
﴿٤٠﴾
Ба ростӣ, Мо шуморо аз азобе наздик бим додем: рӯзе, ки инсон он чиро аз қабл бо дастҳои худ фиристодааст, мебинад ва кофир мегӯяд: «Эй кош, ман хок будам [ва барои ҳисоб барангехта намешудам!»(40)
Tafseer: