This page contains the Arabic text, audio recitation, and Tajik Тоҷикӣ translation of Surah Сураи Балад (Шаҳр) - Al-Balad.
لَاۤ أُقۡسِمُ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ
﴿١﴾
Савганд ба ин шаҳр [Макка](1)
Tafseer:
وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَـٰذَا ٱلۡبَلَدِ
﴿٢﴾
Ва ту дар ин шаҳр сокинӣ [ва ҷанг дар ин шаҳр барои ту ҳалол аст](2)
Tafseer:
وَوَالِدࣲ وَمَا وَلَدَ
﴿٣﴾
Ва савганд ба падар [Одам] ва фарзандонаш(3)
Tafseer:
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ فِی كَبَدٍ
﴿٤﴾
Яқинан, инсонро дар ранҷ офаридем(4)
Tafseer:
أَیَحۡسَبُ أَن لَّن یَقۡدِرَ عَلَیۡهِ أَحَدࣱ
﴿٥﴾
Оё ӯ гумон мекунад, ҳеҷ кас бар [муҷозоти] вай тавоно нест?(5)
Tafseer:
یَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالࣰا لُّبَدًا
﴿٦﴾
Мегӯяд: «[Ба хотири инфоқ] Моли зиёдеро табоҳ кардаам»(6)
Tafseer:
أَیَحۡسَبُ أَن لَّمۡ یَرَهُۥۤ أَحَدٌ
﴿٧﴾
Оё мепиндорад, ки ҳеҷ кас ӯро надидааст?(7)
Tafseer:
أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَیۡنَیۡنِ
﴿٨﴾
Оё барои ӯ ду чашм қарор надодем?(8)
Tafseer:
وَلِسَانࣰا وَشَفَتَیۡنِ
﴿٩﴾
Ва як забон ва ду лаб?(9)
Tafseer:
وَهَدَیۡنَـٰهُ ٱلنَّجۡدَیۡنِ
﴿١٠﴾
Ва ӯро ба ду роҳ [хайр ва шар] роҳнамоӣ кардем(10)
Tafseer:
فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ
﴿١١﴾
Пас, ба гардана [и сахт] қадам нагузошт [ва наомад](11)
Tafseer:
وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ
﴿١٢﴾
Ва ту чи медонӣ, ки гардана [-и сахт] чист?(12)
Tafseer:
فَكُّ رَقَبَةٍ
﴿١٣﴾
Озод кардани барда аст(13)
Tafseer:
أَوۡ إِطۡعَـٰمࣱ فِی یَوۡمࣲ ذِی مَسۡغَبَةࣲ
﴿١٤﴾
Итъом дар рӯзи қаҳтӣ [ва гуруснагӣ](14)
Tafseer:
یَتِیمࣰا ذَا مَقۡرَبَةٍ
﴿١٥﴾
[Хоҳ] Ятиме аз хешовандон [бошад](15)
Tafseer:
أَوۡ مِسۡكِینࣰا ذَا مَتۡرَبَةࣲ
﴿١٦﴾
Ё мустаманде хокнишин(16)
Tafseer:
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِینَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ
﴿١٧﴾
Он гоҳ аз касоне бошад, ки имон овардаанд ва якдигарро ба сабр [бар ибодат ва дурӣ аз гуноҳ] ва меҳрубонӣ [бо бандагон] тавсия намудаанд(17)
Tafseer:
أُوْلَـٰۤىِٕكَ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَیۡمَنَةِ
﴿١٨﴾
Инон аҳли саодатанд [ки номаи аъмол ба дасти росташон дода мешавад ва аҳли биҳиштанд](18)
Tafseer:
وَٱلَّذِینَ كَفَرُواْ بِـَٔایَـٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
﴿١٩﴾
Аммо касоне, ки ба оёти Мо куфр варзиданд, онон аҳли шақоватанд [ки номаи аъмол ба дасти чапашон дода мешавад ва ба дузах мераванд](19)
Tafseer:
عَلَیۡهِمۡ نَارࣱ مُّؤۡصَدَةُۢ
﴿٢٠﴾
Бар онон [аз ҳар сӯ] оташи сарпӯшидае аст [ки роҳи фирор надоранд](20)
Tafseer: